| Profil von พรทิพย์~.''. H@ruZ@mE .".~FotosBlogListen |  Extras  Hilfe |
|
03 November แค่อยากจะเล่า
แค่อยากจะเล่า
03 Oktober เรื่องไม่มีสาระ
04 Juli .....
17 Juni 今
26 Mai きょう
11 Mai Wonder GirlS
26 April .....
03 April Happy
31 März ,, ^ ^ ,,
14 März วันที่แสนเหน็ดเหนื่อย
23 Februar no name
ผ่านมา 2 อาทิตย์แล้วกับการไม่ได้ดูรายการสักรายการของเมะ และ kattun เลย เป็นการตัดตัวเองออกจากโลกของโอตาคุ 555+ ไม่ได้อยากจะทำแบบนี้หรอก แต่ไม่มีเวลาเลย ทำแต่งานๆการบ้านๆ วุ่นวายไปหมดเลย แล้วก็หลายอาทิตย์แล้วที่กว่าจะกลับบ้านฟ้าก็มืดไปซะแล้ว ช่วงนี้เหนื่อยจริงๆเลย อยากปิดเทอมแล้นนนนนน
เมื่อวันศุกร์ ต้องขอบคุณความไม่รู้ของตัวเองที่ออกจากบ้าน เพื่อไปเรียนปิงปอง แต่ที่จิงเขายกเลิกไม่เรียน เลยทำให้อ๊อกะลิ้งต้องออกมาด้วยเลย 555+ แต่ก็เป็นเรื่องที่ดีเพราะทำให้โปรเจค circuit เสร็จเรียบร้อยอย่างสวยงาม ต้องขอบคุณในความโชคดีของพวกเราทั้ง 3 คนด้วย ที่มีแต่คนอุปถัมภ์ค้ำชู ให้โปรเจคเสร็จลุล่วง เฮ้อ ดีจายๆ ปลดเปลืองภาระออกไป 1 อย่าง เพราะฉะนั้น ตอนนี้ lab circuit ก็จะเลยเพียง present และสอบก็จะเสร็จสิ้น ในขณะที่ตอนนี้โปรเจค signal ไร้ซึ่งหนทางใดๆเลย ไม่มีความรู้ เป็นสิ่งที่จับต้องใดๆไม่ได้แล้ว จะเสร็จไหมเนี่ย เบื่อการกลับบ้านมืดๆทุกวันแล้วนะ ToT
วันอังคารหน้าสอบภาษาญี่ปุ่น ตอนนี้อ่านไปได้ 10 บทแล้ว เหลืออีก 3 สู้ๆๆๆๆ ใกล้ถึงจุดหมาย ตอนสอบกะเก็บพวกสอบข้อเขียนให้ได้เต็ม สอบฟังแอบปลงๆ แล้วรู้สึกน่าจะมีสอบพูดด้วยอะนะ คงไปมั่วๆกะ เซนเซ 555+ สู้ต่อไปโว้ยยยยยย (หนังสือสอบยังไม่ได้แตะเลยหวะ เศร้า !!!!)
PS1. จบ
PS2. space เราไหมมันไปโผล่หน้า google เยอะจังฟะ
PS3. อ้วนขึ้นหลายโล มีแต่คนด่า ไออ้วน
PS4. โค-ตะ-ระ อยากปิดเทอม
14 Februar Today
วันนี้โดดเรียน Circuit หละ เป็นการสารภาพผิดกับตัวเอง เนื่องจากว่ากลับบ้านดึกมาหลายอาทิตย์แล้ว วันนี้เลยขอพักผ่อนแล้วกัน อีกอย่างขี้เกียจเรียนด้วย อาจารย์ชอบเล่าชีวประวัติตัวเอง 2-3 ชม. แล้วสอนครึ่งชม. คือแบบว่า ไม่ใช่ว่าเราจะเป็นเด็กรักเรียนอะไรมากมายหรอกนะ แต่ประวัติเขาอะฟังครั้งแรกก็น่าตื่นเต้นอะนะ แต่นี่ฟังไป 3-4 รอบ เหอๆ สรุปครึ่งเรียนบ่ายก็โดดเป็นที่เรียบร้อย นึกได้ว่า เคยคุยกะลีน่า ถ้าว่างวันไหนไปดูหนังกัน ก็เลยไปดูหนังซะเลย สรุปวันนี้โดดเรียนเพื่อไปดูหนัง แล้วสุดท้ายก็ไม่ต่างจากที่เคยเป็นมา คือ กลับบ้านดึกเหมือนเคย
สำหรับตัวเรานะ คิดว่าคนเล่นเป็น L อะเยี่ยมเลยเหมาะกับบทนี้มากๆ แล้วท่าทางของแอลก็น่ารักมากๆด้วย แต่สำหรับหนังเรื่องนี้ถือว่าเป็นอะไรที่ไม่โอเคนะ หรือเราคาดหวังมันไปในอีกรูปแบบนึงอะ มันเลยรู้สึกว่าไม่เป็นไปอย่างที่หวัง เนื้อหาของเรื่องไม่มีความซับซ้อนเลย นึกว่าจะเป็นอะไรที่ต้องใช้หัวคิดแบบสลับซับซ้อนมากกว่านี้ และสุดท้ายพอเฉลยออกมาแล้วจะรู้สึกทึ่งกับความสามารถของแอลอย่างแท้จริง แต่อันนี้แนวเรื่องต่างกันอะ โดยปกติแล้วแอลคือผู้สั่งการ แต่อันนี้เหมือนแอลไม่เหลือใครแล้วเลยต้องลงมือทำเองอะไรประมานนั้นเลยไม่ชอบเลย อีกอย่างนะเด็กที่เล่นเป็นเนียร์ไม่น่ารักอะ คือในการ์ตูนมันต้องดูแบบว่า คล้ายๆแอลอะ พอเห็นอย่างนี้แล้วไม่โอเลย ดีนะที่บอกว่าเด็กคนนี้เป็นเนียร์ตอนท้ายถ้าบอกก่อนตอนดูคงจะรู้สึกว่า ขัดแย้งมากกว่าเดิมอะ เอาเป็นว่าสรุปโดยรวมก็ดีอะนะ
จบจากเรื่องที่มีความสุขมาต่อด้วยเรื่องที่ไม่ค่อยจะสุข วันนี้ Project Signal สรุปได้ว่า ไม่ผ่าน และต้องเริ่มต้นแนวคิดใหม่ เหนื่อยนะเนี่ยอะไรก็ไม่รู แล้วยิ่งกลับบ้านดึกอีก นอนก็ไม่พอ สมองก็ไม่แล่น อารายก็ไม่รุ เฮ้อ เซงๆๆๆ แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ก็ต้องมาเรื่มหาทางใหม่ให้กับ Project อะนะ แม้จะมีคำแนะนำจากอาจารย์มาบ้าง แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรขึ้นเลยอะนะ เราว่า เฮ้อ แล้วยังมี Project Circuit อีกด้วย ยังไม่ได้เริ่มทำเลย อาจารย์ก็ไม่รูจะเอาอุปกรณ์มาให้เมื่อไหร่ ว้า!!!!! อารายก็ไม่รุ เยอะแยะมากมาย อยากปิดเทอมแล้วอ่า
PS. วันนี้เกือบจะได้กิน KFC แต่เนื่องจากเงินไม่ค่อยมี ก็เลยห้ามตัวเองเอาไว้ T~T
07 Februar Chinese New YearHAPPY Chinese New Year
ซินเจียอยู่อี่ ซินนี้ฮัวไช้
มั่งมีศรีสุข มั่งคั่งร่ำรวย
โชคลาภมากมี ความสุขมากมาย
ขอให้สุขภาพแข้งแรงๆกันทุกๆคน
เย้ๆ เข้าสู่ตรุษจีนอีกครั้ง จำได้ว่าเมื่อปีก่อนรอบดึกไปดูหนังกับครอบครัว แล้วกลับมาแทบจะไม่ทันไหว้ ไช้เซงเอี่ย (เทพเจ้าแห่งโชคลาภ) ปีนี้ก็เกือบจะเป็นเหมือนปีที่แล้ว แต่หม่าม้าบอกว่า ไว้ไปวันอื่นเถอะ เด๋วจะเป็นเหมือนปีที่แล้ว เพราะงั้นเมื่อคืนก็เลยไม่มีอะไร รอไหว้เจ้าเสร็จ แล้วก็ไปนอน ช่วงนี้รักการนอนเหลือเกิน เหอๆ ตรุษจีนปีนี้ เป็นปีแรกที่จะไม่ได้แต๊ะเอีย เนื่องจากเพราะลูกพี่ลูกน้องทุกคนดันทำงานทำการกันทุกคนแล้ว ผู้ใหญ่จึงบอกว่า จะไม่ให้แล้ว เศร้าอะ เกิดมาเป็นน้องเกือบท้ายๆ แล้วรู้สึกเสียเปรียบอะ เซงๆ แต่ปีนี้ก็เป็นอีกปีที่เรา แต๊ะเอียป๊าม้าด้วย รู้สึกมีความสุขอะ รักป๊าม้า ตอนนี้ก็ต้องเดินสายไหว้เจ้า แต่ยังไม่มีเวลาเลยอะ พักนี้กลับบ้านเย็นๆดึกๆทุกวันเลย รู้สึกสุขภาพจะเสียเอา เพราะกวว่าจะถึงบ้าน ก็หิวข้าวจนปวดท้องเลย แต่ทำไงได้อะ ต้องทำการบ้านนี่ เหอๆ จบแล้วดีกว่า PS. ดูรูป shop แล้วทำเอาแย่อะ 05 Februar ....... วันนี้ตอนช่วงเช้ารู้สึกดีมากๆ เหมือนกับว่า เป็นการได้หยุดเรียนจริงๆ แต่ตอนบ่ายก็ไปมหาลัยเพื่อประชุมงานสังคม พอเสร็จก็รีบปั่น circuit ต่อ ไม่รูหมูอ้วนมันจะเก็บไปตรวจไหม วุ่นวายวะ เกลียดมันจริงๆ
" มนุษย์ " ตัวเราไม่เคยคิดที่จะเรียกตัวเองว่า เป็นคนดีหรอกนะ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า ตัวเราจะเป็นคนเลวไปซะทีเดียว เพราะมนุษย์ทุกคนก็ต้องมีทั้งที่ดีและเลวนั่นแหละ มันเพียงแต่ขึ้นอยู่ว่า จะมีส่วนไหนมากกว่ากันก็เท่านั้น แต่ก็นะ มนุษย์ก็เกิดมามีความคิดและมุมมองกันละคนละด้านอีกนั่นแหละ จึงทำให้เรื่องบางเรื่องในมุมมองของเราอาจจะดี แต่ในมุมมองของอีกคนนึงอาจจะเลวไปเลยก็ได้ วันนี้เจอกับเรื่องๆนึงมา แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เพิ่งจะเกิดหรอกนะ เป็นเรื่องที่เกิดมายาวแบบต่อเนื่องแล้ว ตัวเราก็เลยคิดว่า ตัวเรากำลังมองว่า จุดที่เรายืนอยู่อะ ถูกต้องแล้ว และ ถ้าเป็นผู้ใหญ่มองก็จะคิดแบบเดียวกับเราแน่นอน แต่ในอีกมุมมองของคนอีกกลุ่มนึง เขาอาจจะมองว่า เรามันเป็นคนเลว และเห็นแก่ตัวก็ได้นะ เหอะๆ แต่ยังไงเราก็จะไม่แคร์หรอกนะ เพราะ ตัวเราก็คือตัวเรา
จบดีกว่า ที่จริงก็มีหลายเรื่องมากมาย แต่ไม่อยากพิมพ์ เพราะไม่รู้จะเล่ายังไงดี ชีวิตคนเรานี่มันวุ่นวายหวะ เซง
PS. กำลังถูกใครสักคนลืม แต่ก็ยังอยากจะรอว่า ลืมจริงๆอะปาว
02 Februar HBD 2 me สิ่งที่อยากพูดในทุกๆปีของวันที่ 2 กุมภา ก็คือ ขอบคุณป๊ากะม้า ที่ทำให้เราเกิดมาบนโลกใบนี้ ขอบคุณความรักและความเข้าใจที่ป๊ากะม้ามีให้ ขอบคุณโชคชะตาที่ทำให้เกิดมาเป็นลูกของป๊ากะม้า ขอบคุณป๊ากะม้าที่ทนกับเด็กดื้อๆคนนี้ และขอบคุณป๊ากะม้าที่ไม่เคยปิดกั้นตัวเราและเส้นทางเดินชีวิตของเรา ถ้าไม่มีป๊ากะม้าก็คงไม่มีตัวเราอย่างทุกวันนี้ ไม่มีตัวเราที่คิดเป็น และไม่มีตัวเราที่รู้จักคุณค่าของสิ่งต่างๆ อยากจะบอกว่า รักป๊ากะม้ามากๆเลย และอีกคนที่อยากขอบคุณก็คือ ขอบคุณเฮียสุดที่รักมากๆที่ให้ความสำคัญกับเราในทุกๆปี ขอบคุณที่เป็นผู้เตือนสติให้เรารูจักคิด ขอบคุณที่สอนให้เราเลือกทำในสิ่งที่ถูก ขอบคุณที่สัญญาว่า จะพาไปญี่ปุ่นด้วย 555+
เติบโตขึ้นอีกปีแล้ว สำหรับตัวเราที่ยืนอยู่บนโลกใบนี้ ตัวเราที่เกิดมาเพื่อเรียนรู้คำว่า มนุษย์ ตัวเราที่เกิดมาเพื่อหาคำตอบว่า " มนุษย์เกิดมาทำไม " และตัวเราที่เกิดมาเพื่อตามหาบางสิ่งบางอย่างในชีวิต ปีนี้เป็นปีที่จะต้องเติบโตให้มากขึ้นไปกว่าเดิม ทั้งตัวตนของเรา และความนึกคิดของเรา บางสิ่งบางอย่างที่ต้องสลัดทิ้งไป เพื่อเปลี่ยนแปลงตัวเองในทุกๆด้าน ตัวเราที่ต้องก้าวเดินขึ้นไปข้างหน้า เพื่อให้ตัวเองแข็งแกร่งยิ่งขึ้น แม้บางทีอาจจะสับสนหรือเหลวไหล แต่ก็อยากจะเตือนตัวเราเองในอนาคตต่อไปว่า ให้เข้มแข็งและเชื่อมั่นต่อเส้นทางเดินของตัวเองต่อไป
วันนี้ก็ขอบคุณมากๆนะ สำหรับคำอวยพรที่ทุกคนมีให้เรา ขอบคุณมากๆที่ยังไม่ลืมเรา และขอบคุณที่ให้ความสำคัญกับเรา ขอบคุณจริงๆ
PS1. สำหรับวันนี้ ขอบคุณน้องรหัสผู้น่ารัก สำหรับไอติม
PS2. มีความสุขกับตัวเรา
PS3. รักป๊าม้า
31 Januar เรื่องไม่ใช่เรื่อง วันก่อนอ่านการ์ตูนเล่มนึง แล้วชอบคำพูดๆหนึ่งอะ " เพราะตัวเราเป็นแต่เพียงผ้าขาวที่บริสุทธิ์มาตลอด ก็เลยต้องมีสักครั้งแหละที่อยากจะทำให้มันเปื้อนสีบ้าง " เป็นคำพูดที่ฟังแล้วรู้สึกว่า ใช่เลยแหละ นั่นแหละ คือ ตัวเรา ณ ตอนนี้ แต่สีที่เราทำให้เปื้อน คือ สีดำ ทำไมนะหรอ มันก็มาจากตัวเราที่รักสบายจนเกินไป ตัวเราที่ถ้าไม่สนใจอะไร หรือ ไม่สนใจใครแล้ว สิ่งเหล่านั้นจะอยู่นอกวงจรชีวิตเราไปเลย ตัวเราที่ถ้าเบื่ออะไรแล้วก็จะไม่แตะเลย หรือถ้าจิตสำนึกไม่อยากทำก็จะไม่ทำ ทั้งๆที่ต้องทำ เหอะๆ ก็เพียงเท่านี้แหละนะที่เป็นตัวเรา
ตั้งแต่เปิดเทอม มาจนถึง ณ วันนี้ ตัวเราก็ยังคงเส้นคงวากับตัวเราในรูปแบบเดิมๆ
- ตอนสอบกลางภาค รู้ว่า สอบ แต่ไม่อยากอ่าน จิตใต้สำนึกบอกไม่อยากทำก็เลยไม่ทำ คะแนนกลางภาคก็เลยออกมาแบบนั้นแหละนะ แล้วถามว่าที่พูดมากำลังโทษตัวเองหรอที่ไม่ยอมอ่านหนังสือ ก็ตอบได้ว่า เปล่าเลย เพราะสิ่งที่เกิดก็มาจากสิ่งที่ตัวเองทำ ที่เอามาพูดก็เพื่อตอกย้ำตัวเอง ให้เกิดความสำนึกบ้างก็เท่านั้น
- อาทิตย์ที่แล้ว มีส่งการบ้าน2 อัน ตัวเราก็รู้ว่าต้องทำ แต่ก็เป็นอาการเดิมๆอีกนั่นแหละ ไม่อยากทำก็เลยไม่ทำทั้งสองอัน สุดท้ายก็ลอกคนอื่นส่ง
- และสอบย่อยที่ผ่านเข้ามาตั้งแต่เปิดเทอม จนถึง ตอนนี้ ก็เป็นเหมือนกัน ไม่อยากอ่านก็เลยไม่อ่าน
สิ่งที่ตอนนี้เรามีความรู้ก็มาจากการนั่งฟังตอนอาจารย์สอนเท่านั้นอะ พอเลิกเรียนปุ๊บทุกอย่างก็จบปั๊บ ต่างจากคนอื่น ในการขวนขวายหาความรู้ หรือ อ่านเพิ่มเติมจากที่ได้เรียนมา สิ่งเหล่านี้ตัวเราไม่เคยมี ก็บอกได้เลยหละว่า ตัวเราไร้ความพยายาม และ ขาดการเอาใจใส่ อะนะ แต่ทุกอย่างมันก็เปลี่ยนได้อีกนั่นแหละ เพราะทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ที่ตัวเราว่า คิดจะเปลี่ยนหรือเปล่า เพียงเท่านั่นแหละ
พูดพล่ามซะเยอะเลยอะนะ เหอะๆ ก็แค่รู้สึกว่าบางครั้งก็เกลียดตัวเองที่ทำตัวแบบนั้นลงไป บางครั้งก็คิดจะเปลี่ยนตัวเองอยู่เหมือนกัน แต่มันทำได้แค่แป๊บเดียวเท่านั้นเอง มันเลยยิ่งทำให้ตัวเรารู้สึกไม่ดีกับตัวเองเข้าไปใหญ่อะนะ เพราะงั้นเรื่องนี้ก็ควรจะจบลงซะที
วันนี้ ไปทำโครงงานสังคมที่ รร.สตรีนนทบุรี มา พอมองแล้วให้ความรู้สึกคิดถึง รร. จังเลย คิดถึงตัวเอง ณ ตอนนั้น คิดถึงเพื่อนๆ คิดถึงเวลาที่เคยได้ทำอะไรเฮฮากับเพื่อนๆ ที่พูดนี่ก็ไม่มีไรหรอก แค่อยากจะบอกว่า คิดถึงเพื่อนๆ ห้องสอง ทุกคนเลย เลยทำให้รู้สึกว่า เหงาเหมือนกันนะ ถ้าบางอย่างในชีวิตมันขาดหายไปอะ (เริ่มเพ้อเจ้อแหละ)
วันนี้คิดแพลนไว้เรียบร้อย ว่ากลับมาจะทำงานของพี่ให้เสร็จ และจะได้ดูละครเมะต่อ พอเสร็จก็ถึงเวลานอนพอดีเลย แต่ไอพี่ชายตัวดีกลับมาโยกย้ายคอมของเราไป แล้วเอาเครื่องของตัวเองมานั่งแทนที่ขวางทางอีก (เป็นเรื่องแรกของช่วงเย็นนี้แหละ ที่หงุดหงิด) เออ ไปกินข้าว นั่งดู TV ก่อนก็ได้ฟะ แต่แล้ววันนี้ไอคุณพี่ชายอีกคนนึงมันอารายก็ไม่รู้ คุยไปคุยมา มาด่าเมะอยู่นั่นแหละ มันจะด่าทำไมฟะ ไม่ใช่เรื่องเลย เลยหงุดหงิดไปอีกละลอก ก็เลยขึ้นมาเพื่อที่จะทำงานสักทีเพราะมันดึกแล้ว และคิดว่าไอคุณพี่ชายมันจะโยกย้ายคอมของมันออกไปแล้ว แต่เปล่าเลย มันนั่งคุยโทรสับกะสาว แล้วยังมานั่งเล่นเกมส์อีก โอ้ย อารมณ์จี๊ดสุดๆเลย งานตัวเองไม่ทำมาให้กูทำ พื้นที่ส่วนบุคคลของกูมาแย่งอีก เพื่อนั่งเล่นเกมส์ เจริญสุดๆเลย เป็นพี่ชายที่น่ารักเหลือเกิน อารมณืขึ้นเลย โวยวายๆ พักนี้รู้สึกตัวเองอารมณ์ร้ายวะ อะไรก็ไม่รูหงุดหงิดชาวบ้านไปซะทุกเรื่องเลย แทบจะไม่อยากคุยกะใครแล้ว เพราะอารมณ์เราขึ้นง่ายเหลือเกิน เฮ้อ เบื่อตัวเอง
พรุ่งนี้ต้องสอบปิงปองใหม่อีก ทำไมตัวเราโง่กับกีฬาลูกกลมๆซะเกือบทุกอันเลยฟะ ชักเซ็ง ชีวิตวุ่นวายเหลือเกิน และ ก็ควรจบการอัพสักที ........................
PS1. กำลังพยายามอยู่นะ ภาษาญี่ปุ่นอะ เพื่อการสอบ
PS2. อยากกิน KFC อะ
PS3. นับถอยหลังไปอีก 1 วัน 28 Januar Single LIPS Single LIPS ( 2008 -02-06 )
Song : LIPS ออกแนว rock ครั้งแรกฟังแล้วไม่ชอบ พอฟังไปเรื่อยๆ เริ่มโอเช Program TV 1 : KAT-TUN no senpai oshiete kudasai เป็น mini state ตายเลย เมะร้องท่อนแรก และต่อด้วย หวากกกก แบบแนว rock เท่านั้นไม่พอ ทำท่าทางได้แบบ กรี๊ดอีก ตายๆๆๆ โปรยเสน่ห์ซะ หัวใจเราอ่อนแอเลย ทำเอาเป็นโรคหัวใจวายได้นะเนี่ย Cover : ไม่หวายนะ ปก Single โทนสีแนวคลึ้มๆ เทา ดำ ก็ยังโอเช แต่ว่าตามชื่อ Single " LIPS " คนทำปกแม่งก็นะ LIPS โดยใส่สีขาวที่ปากทั้ง 6 คนเลย LIPS สมชื่อจริงๆ แต่ว่า ภาพที่ออกมาม่ายหวายแล้ว ที่รักช้านป่วยเป็นลูคิเมียขั้นสุดท้ายหรือไง ปากขาวซีดเชียว ม่ายหวายๆ พี่อึ้นแบบปากเจ่อไปเลย แย่อะไม่ชอบปกเลย NEWS ( zoom in ) : เป็นข่าวเกี่ยวกับ PV แบบว่า เห้ยยย !!!!! เมะช้านนนน ปัดอายชาร์โด เขียนขอบตา แบบ J-Rock เห้ยๆ ตาฟาดไปมั้ง เพราะเงาของหมวกอะปาว เลยไปลากน้องมาช่วยดู ตายๆ บ้าไปเลย น้องยืนยัน เจ้ตาไม่ฟาดหรอก ช่ายเลย อ่าาาาาา สยบตายคากระดองเต่าเลยช้านนนน NEWS ( MEZAMASHI ) : เป็นข่าวเกี่ยวกับ PV อีกเหมือนกัน มีมากกว่า ของ zoom in ดูเพื่อยืนยันตัวเองอีกครั้ง อันนี้เริ่มคนอื่นบ้างแหละ เยี่ยมเลย หล่อกันทุกคนอะ ดูแล้วแอบกรี๊ดๆๆๆ ม่ายหวายนะ PV : ( 2008-01-28 ) PV ออกตามตารางงาน PV โทนสีแนวขาว เทา ดำ เช่นกัน เท่ห์มากๆ แต่ที่แย่ คือ ตัวเรา ม่ายหวายแล้ว กรี๊ดดดดด ขนาดดูแบบภาพไม่ค่อยชัดใน Youtube เห็นภาพเคลื่อนๆไหวแบบเลือนลาง แต่ชอตที่มันชัด ทำเอาเราตายไปเลย ทำไงดีเนี่ย นับวันเรายิ่งบ้าคลั่งเข้าไปใหญ่เลยอะ หยุดตัวเองไม่ได้แล้ว ตายๆๆๆๆ ไม่อยากจะบรรยายความรู้สึกตัวเองมากไปกว่านี้แล้ว โอ้ยๆๆๆ หัวใจถูกทำร้าย ตอนนี้ก็กำลังรอหาไฟล์ใหญ่ๆๆ มาดูแบบเต็มตาอีกครั้ง และ รอดู Making (อยากดูมากๆๆๆๆ) เหอๆ มาแบบไร้สาระอีกแล้ว ตอนแรกจะอัพเรื่องเกี่ยวกับตัวเองซะหน่อย แต่ว่า เอาไว้พรุ่งนี้แล้วกัน ตอนนี้บ้าบอก่อน หุหุ จะอัพข้อมูลเกี่ยวกับ single ไปเรื่อยๆ จนหมดการโปรโมตเลย เป็นการเก็บข้อมูลความบ้าของตัวเอง 5555+ 23 Januar วันธรรมดาที่ไม่ธรรมดา หลังจากทีทุกๆสัปดาห์วันอังคารจะไม่มีเรียน ตามปกติตัวเราก็จะเกลือกกลิ้งอยู่ที่บ้านไม่ทำไร นอกจากเล่นคอมกะดูหนัง
แต่เมื่อวานเป็นวันแรกในรอบปีเลยทีเดียว ที่เราทำนู้นทำนี่ทั้งวันจนเหนื่อยแล้วก็หลับไปอะ
ตอนเช้า : ทำบุญตักบาตร เพราะนับตามจีนแล้วตรงกับวันเกิดพอดี ( นับตามจีนแล้วแกอะ 21 แล้วนะเนี่ย )
ตอนสาย : ไปเปลี่ยนนามสกุล เพราะเปลี่ยนกันทั้งตระกูล เลยต้องเปลี่ยน ที่จริงอยากใช้ คาเมนาชิ แต่เจ้าตัวเขาคง
ไม่อนุญาตอะ เหอๆ ไปถึงก็ไปถามเจ้าพนักงานต้องทำไรบ้าง พนักงานก็โยนกันไปโยนกันมา คือ โยนกันไปแล้ว
ไม่ต้องรอต่อคิวยาวก็จะไม่ว่า นี่แกเล่นโยนแล้วเราก็ต้องต่อคิวอีก เสียเวลาโคดๆๆๆๆ เซงเหลือเกิน พนักงานรัฐ
นี่ทำงานชักช้าเหลือเกิน เรานั่งจ้องหน้าตอนเขาทำงาน แล้วทำหน้าแบบกูหมดอารมณ์ใส่เขาอะ เพราะกว่าจะพิมพ์
กว่าจะเขียนกว่าจะจับเอกสารไรก็ไม่รุ เซงๆๆๆ แต่ที่เซงสุด คือ บัตรระชาชน แบบว่า ผมด้านนึงโปร่งด้านนึงแฟบ
แล้วเจ๊คนถ่ายแกก็ไม่บอกหน่อยเลย สักนิดก็ยังดี ถ่ายโฉะเข้ามา เหอะๆ แบบว่าบัตรใบเดียวใช้ 6 ปีนะค่ะ ถ้าใช้แค่
ปีเดียวจะถ่ายยังไงก็ได้อะ คิดๆแล้วเซง เอาไว้มีอารมณ์เมื่อไหร่จะไปทำใหม่ แจ้งหายซะเลย
ตอนบ่าย : (1) ฟิวส์นัดเลี้ยง เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือนที่ออกจากบ้าน เพื่อไปเที่ยวอะ ไปถึงก็เลทกว่าชาวบ้านตามเคย เหอๆ
แต่ที่วันนี้พิเศษสุดๆ คือ ฟิวเลี้ยง FUJI โอว สุดยอดอลังการ ไฮโซ แถมกินที่ พารากอนอีก ซึ้งใจฟิวส์จริงๆเลยอะ
มีถามด้วยอิ่มปาว สั่งเพิ่มได้นะ เราก็อยากจะบอกว่า เราไม่อิ่มหรอก แต่เราเกรงใจแกมากๆเลย ขอบคุณอย่างสุดซึ้ง
สำหรับอาหารมื้อพิเศษนี้ T~T ซาบซึ้งจริงๆ รักแกอะ
(2) เดินเล่น เดินตั้งแต่กี่โมงไม่รุ ไปจนถึง 4 เย็น แล้วฟิวส์ก็จากไปเพราะมีเรียนต่อ ก็เลยเหลือ เรา บี แล้วก็จอย เดินไปมา
3 คนก็เลยสรุปว่า จะไปหย่อนขาที่ กาโต้
(3) เข้า กาโต้ เสียตังค์เลย เพราะกินไม่อิ่มมาด้วยแหละ แล้วก็โทรหาลีน่าให้มาเจอ แบบว่า โชคดี น่ากำลังจะกลับบ้าน
พอดี แล้วก็นัดกับแพร เพราะความบังเอิญ สรุปเลยมาเจอกันโป๊ะเชะที่ การ์โต้ นั่นเอง ก็นั่งเทาท์กัน เรื่อง จูเนียร์ ตามสภาพ
คนอัดอั้น เนื่องจากอยู่ที่มหาลัยไม่มีใครจะให้คุยด้วย เหอๆ เรื่องที่ทุกคนมีความเห็นตรงกัน คือ ปกซิงเกิ้ลคัตตุน ไม่หวายเลย
พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ปากเจ่อ สุดๆ เหอะๆ
(4) เดินเล่น บีกะจอย แยกไปแหละ เดินเล่นกัน 3 คน เดินไปมา ตอนแรกกะจะรอเจอแสง แต่ด้วยความเหนื่อย ก็เลยสรุปกลับบ้าน
(5) BTS ไม่ได้ขึ้นตั้งนาน เพราะขาไปนั่งรถเมลล์ แล้วก็แยกกับแพรตรง ศาลาแดง เราคาดการณ์ว่า คงได้เจอกับแพรอีกที น่าจะ
ช่วง พัทยามิวสิค อย่างแน่นอนเลย
(6) ข้ามเรือ เจอพี่เกด กะ พี่เฟอ พอดิบพอดี พร้อมข่าวสะเทือนใจ พัทยามิวสิค ตอนเดือน 3 ในกำหนดการตอนแรก เขาติดต่อ
คัตตุนไว้เรียบร้อยแล้ว แต่พัทยาดันเลื่อน เพราะห้ามมีงานอึกทึกคึกโคม ทั้งๆที่ตอนแรก ลีน่าบอก news มา หรือไม่ก็ hey say
มา เราก็ยังไม่มีอาการอะไรเท่าไหร่อะ แต่พอประโยคนั้นประโยคเดียวต อนได้ยินที่พี่เขาพูด ครั้งแรก บอกตามตรง ชอคอะ
ชอคอย่างแรง ถ้าไม่รู้ก็จะไม่เปนไร แต่นี่ได้ยินเต็มๆ แบบว่า........... ไร้คำบรรยาย เฮ้อออออออออออออออ เศร้า
สรุปแล้วพัทยามิวสิค จะเลื่อนไปเดือน 6 คาดว่า จะ hey say มา แต่ตอนนี้อารมณ์ยังไม่สามารถเปลี่ยนให้ดีใจได้ แม้จะได้เจอ
น้องยามะดะคุงก็เถอะ เลวร้ายอะ T . T
ตอนเย็น : กลับมาถึงบ้านประมาน 6 โมงเกือบ 7 โมง ก็มานั่งทำงานให้พี่ ตามหน้าที่เช่นเคย
ตอนดึก : (1) ไปกินข้าว ที่หน้าธรรมศาสตร์ มักกะโรนีอร่อยอะ แต่ไม่อิ่มสำหรับในนึงจาน แต่ต้องอดทน เพราะพักนี้อ้วนมากๆๆ ต้องฟืนตัวเอง
ให้กินน้อยลง เหอๆ
(2) กลับถึงบ้าน อาบน้ำ นอนเลย เป็นวันที่เหนื่อยสุดๆ พร้อมกับเหตุการณ์สะเทือนใจ สรุป การบ้านไม่ได้ทำเลย 555+
จบสักที พิมพ์ยาวโคดๆ เล่าละเอียดยิบเลย เหอะๆ
วันนี้เรียน ครึ่งวัน ตอนนี้เลยนั่งว่าง ที่จริงยังไม่ได้แตะการบ้านเลย วันนี้กลับมาถึงก็นั่งดู รายการที่โหลดแล้วดองเอาไว้ แบบว่ารายการนึง ขำอะ
เมะน่ารักมากมาย ตายกันไปเลยทีนี้ เหอะๆ บ้าบอ แล้ววันนี้ก็อ่านการ์ตูน Hanakimi รุ่นพี่นัมบะในการ์ตูนกับในเรื่องคล้ายกันมาก แต่ตัวการ์ตูนที่ชอบมาก
สุดในเรื่อง คือ อาจารย์ห้องพยาบาล หุหุ วาดได้ดูหน้าสวยมั่กมาก อ่านๆแล้วพระเอกเทียบการ์ตูนกับหนัง ยังต่างกันเยอะ เพราะในการ์ตูนพระเอกมันหล่ออะ
ส่วนนากาทสึในเรื่องกะในหนังก็คล้ายกัน แต่ในหนังหล่อกว่าในการ์ตูนมากมาย......... เราว่าควรที่จะจบได้หละ เพราะยาวเกินไปจบดีกว่า
PS. spaceเราเอาอีกแล้ว อยู่อันที่ 6 ของ google ถ้าพิมพ์คำว่า " สารคดีเต่า "
หลังจากคราวที่แล้วถ้าพิมพ์ " วิวัฒนาการเต่า " จะอยู่อันที่ 2 ขำจิงๆ ดันมี
คนกดเข้ามาดูอีก สนุกดีเหลือเกินเลย 21 Januar กลับมาอีกครั้งกับความไร้สาระ
One Piece : กรี๊ดไม่ไหวแล้ว One Piece ตอนที่ 485 Solokunwa totemo kakoi!!!!!! สุดยอดเลยอะ เท่ห์มากมายเลย ชอบคำพูดที่ว่า " ถ้าแม้แต่ความฝันของกัปตันฉันยังปกป้องไม่ได้แล้ว เรื่องความฝันของตัวเองก็เลิกพูดไปได้เลย " เท่ห์กินใจที่สุด ตายแล้วหลงรักตัวการ์ตูนอีกแล้วสิเนี่ย !!! อยากอ่านตอนต่อไปแล้วววว แต่ต้องรอคอยอีกอาทิตย์นึงแนะ T~T KATTUN 1 : ดูรายการspecial kattun อารายสักอย่างเนี่ยแหละ เรียกชื่อรายการไม่ถูกอะ แล้วก็มีช่วง ร้องเพลง งานนี้ก็เป็นเพลงของ single ใหม่ LIPS แบบบว่า กรี๊ด!!!!!!! เมะแบบสุดๆเลย ไร้คำบรรยายอะ ม่ายไหวแล้ว ทำเอาใจแกว่งไปหลายระลอก ตายๆช้านนนน KATTUN 2 : เห็นหน้าปก single ใหม่ แหละ ไม่ชอบเลยอะ แบบว่า LIPS สมชื่อจริงๆ แต่มันดูแล้วกลายเป็นปากเจ่อๆยังไงไม่รุอะ ยังดีที่เมะปากบางหน่อยก็ไม่เท่าไหร่ แต่พี่อึ้นนี่สิ เหอๆ ปากเจ่อจิงๆเลย (ขออภัยด้วย ไม่ได้ไม่ชอบพี่อึ้นนะ แต่ปกอันนี้ไม่หวายจริงๆอะ ) 1 pound gospel : ในที่สุดก็ได้ดูสักกะทีตอนที่ 1 หลังจากเมื่อกลางอาทิตย์โหลดมาจนสำเร็จ แล้ววันนี้มีคนเอา sofe sub มาลง แต่พอเปิดดู ไอไฟล์หนังที่โหลดมาดันกระตุก เสียงเลยไปก่อนภาพ เซงโคดเลย แต่โชคดีคำบรรยายกับภาพมันไปพร้อมกัน แต่ก็นะดูแล้วไม่ได้ feel อะ >~< แล้วก็เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องหนึ่งของเมะแน่ๆเลย ที่เราคาดการณ์ว่า ตัวเราเองจะดูไม่จบ แค่ดูไปตอนเดียวก็อิจฉา ตัวละครทุกคนในเรื่องแล้วอะ แต่ตอนนี้ที่อิจฉามากสุด คือ คุณเจ้าของค่ายมวย เพราะตอนเมะชนะเจ๊แกได้กอดเมะเลยอะ อิจฉาๆ ที่สำคัญเมะใส่แค่บอกเซอร์ตัวเดียวด้วย (เริ่มหื่น) ไม่ไหวชักอาการหนักแล้วเรา เรื่องนี้น้องยามะดะก็เล่นด้วย น้องน่ารัก แต่ไม่ชอบทรงผมในเรื่องของน้องเลย เพราะดูแล้วน้องหน้ากลมมากๆ แต่ด้วยความที่เด็กมันน่ารักอะ ทรงผมเลยมิใช่ปัจจัยสำคัญ โฮะโฮะ (เริ่มออกลายคุณป้าแล้วเรา) อีกอาการนึงที่ดูเรื่องนี้ คือ ดูไปแล้วว่าเมะไป " อย่าทำหน้าแบบนี้ได้ไหม เด๋วเรารักมากกว่าเดิมอีก " 555+ เมะน่ารักอะ ดูแล้วชอบนะ แต่ปัจจัยรอบด้านไม่ส่งเสริมให้เราดูต่อ เลยไม่รู้จะทำไงกะตัวเองดี เหอๆๆๆ Diary : อ่านไดอารี่ของ คาซึกิคุงแล้วชอบอะ ทุกๆอย่างของเขา เหมือนสะท้อนบางสิ่งบางอย่างในความคิดเราออกมา เป็น J-rock บุคคลแรกที่เราชื่นชอบและยกย่องจริงๆ คือ ไม่เหมือนกับชอบมาโกโตะอะ มันต่างกันไปในอีกแง่มุม และ อีกรูปแบบเลย Kazukisama ~!!!!! UBC: พักนี้ทุกวันเสาร์ต้องดู UBC รายการ X-man ทุกอาทิตย์เลย ฮามากๆ แล้วเมื่อคืนก่อนก็นะ ดูรายการจบก็นั่งดูช่อง 26 กับ 29 ว่าจะมีช่องเพลงของ asia ตอนไหนบ้าง เราก็รอดูตั้งแต่ 5 ทุ่มไปถึงเกือบ ตี 3 เพื่อจะดู PV NEWS เพราะอยากจะรู้ว่าจะมีโผล่มาไหม รออยู่นานอะ กว่าจะโผล่มา ตี 2 นิดๆ รู้สึกว่า เป็นอะไรที่ยาวนานเหลือเกิน แล้วก็เสียอารมหน่อยๆ เพราะเราเปิดมาดูทีไรมันจะโผล่มาแต่เกาหลี พวกดงบังกะ SJ อะ ดูล้วเซงโคด พอดูๆไปเป็น ไต้หวัน ดู F4 กะวง S.H.E. แบบว่านะ จากตอนแรกที่เราไม่รู้ว่า ใครเป็นใคร จนตอนนี้เราสามารถเรียกชื่อวงของมันถูก และ สามารถพอที่จะบอกได้แล้วว่า คนไหนในวง ดงบังชื่ออะไร ทั้งๆที่เมื่อก่อนแทบจะไม่รู้จักเลย เหอๆ ไม่รู้ควรจะดีใจกะตัวเองไม๊ No update : รู้สึกตัวเองเป็นพวกตกข่าวบันเทิงภายในประเทศอะ เด๋วนี้พอชาวบ้านคุยกันเรื่องดารา แล้วพอเราไปถามว่าเขาคือใครหรอ ทุกคนก็จะบอกว่า บอกไปก็ไม่รู้หรอก งืมๆๆๆ ถูกสังคมกีดกัน แต่ว่าเขาบอกมา เราก็ไม่รู้จิงๆอะ เหอๆ แต่ถ้าถามเรื่อง Kattun ดันรู้ เหอะๆ เลยเริ่มที่จะสังเกตตัวเองได้อีกอย่างแล้วว่า ถ้าอะไรหรือสิ่งไหนที่ตัวเราไม่สนใจแล้วหละก็ มันจะไม่มีความสำคัญในชีวิตเราเลยนั่นเอง ดูเป็นบทสรุปที่ดีสำหรับเรื่องนี้(หรอ) Now : แม้จะดูเหมือนตัวเองไร้สาระ แต่ตอนนี้เราแบ่งเวลาทำการเล่นคอมแล้วนะ ไม่ได้เล่นพร่ำเพื่อ มันซะทุกวันอะ เพื่อเป็นการลดระดับความบ้าบอของตัวเองลง แม้มันจะเป็นเรื่องที่ยากซะหน่อย แต่เราก็จะพยายามทำต่อไป แต่รู้สึกตัวเองจะติด TV แทนแล้ววะ เหอะๆ PS. อยากไปกินบุฟเฟ่เค้กจังเลย มีใครอยากจะไปกับเราบ้างไหมเนี่ย !!! |
|
|
